Πόσο πολύ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευγενική σας συμπεριφορά. Για την καθημερινή προσπάθεια που καταβάλετε, ώστε να μου εξασφαλίσετε αυτό το υπέροχο θέαμα που αντικρίζω, μόλις ανοίξω τα παράθυρά μου κάθε πρωί. Ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι, για να μπορώ να απολαμβάνω από τη βεράντα μου το απόγευμα, αυτό το ανεπανάληπτο τοπίο, όπως έχει διαμορφωθεί, με την δική σας συνεισφορά τα τελευταία χρόνια της ζωής μου. Ευτυχώς που υπάρχετε. Διαφορετικά θα είχα πλήξει ανεπανόρθωτα. Τι τα θέλετε. «Ο Θεός και ο γείτονας» λέει μια παροιμία. Τώρα βέβαια, δεν μπορώ να πάρω όρκο, αν είναι μόνο οι γείτονες, που φροντίζουν για μένα ή αν έρχονται και από άλλες γειτονιές και εναποθέτουν το κατιτί τους. Σημασία έχει, ότι κάθε μέρα που περνάει, ο σωρός από τα περισσευούμενα αγαθά, που συγκεντρώνονται εμπρός από το σπίτι, μου όλο και μεγαλώνει. Έχω γίνει πιο προνομιούχα και από αυτούς τους ήσυχους αλλοδαπούς, που κατοικούν απέναντί μου, οι οποίοι έχουν το θείο δώρο, να φιλοξενούν πέντε κάδους έξω από την πόρτα τους. Βέβαια, από τη στιγμή που βρίσκονται στο οπτικό μου πεδίο, τους απολαμβάνω και γω. Διότι ένας κάδος σήμερα, σε όγκο και κυβικά, καταλαμβάνει όσο και ένα αυτοκίνητο. Οπότε, ο χώρος στάθμευσης πέντε κάδων, ισοδυναμεί με πέντε αυτοκίνητα. Όταν μάλιστα μένουν και ξεσκέπαστοι, τύφλα να ‘χουν  τα καμπριολέ. Πρέπει να ομολογήσω όμως, ότι ανησυχώ, για το μέλλον τους. Πέντε κάδοι είναι αυτοί. Τι θ’ απογίνουν σε περίπτωση που χτιστεί άλλη μια πολυκατοικία; Επί πλέον, η τοποθέτησή τους στο συγκεκριμένο σημείο, και σε συνδυασμό με τις καλαμιές και τ΄ αγριόχορτα που έχουν φυτρώσει στο παρακείμενο οικόπεδο, δημιουργούν ένα πρώτης τάξεως σκηνικό, το οποίο διευρύνει τη φαντασία των περαστικών. Ψάχνουν οι άνθρωποι απεγνωσμένα, και κοπιάζουν να μεταφέρουν κι αυτοί, ότι έχουν ευχαρίστηση. Τα παλιά τους έπιπλά, το στρώμα που σκίστηκε, τα χαρτοκιβώτια από τις καινούργιες συσκευές που αγόρασαν, τις ξύλινες παλέτες από τα υλικά οικοδομών της πολυκατοικίας του πάνω δρόμου, τα κλαδιά των δένδρων που κόψανε, το σάκο με τα σκουπίδια από το υπόγειο που αδειάσανε, και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Τις τελευταίες μέρες μάλιστα, έχουν αφήσει και ένα καρότσι από σούπερ μάρκετ. Αφού μετέφεραν τα ψώνια τους, το άφησαν εκεί να ξεκουραστεί κι αυτό. Αναρωτήθηκα μήπως θα έπρεπε, να αναθέσω σε κάποιον καλλιτέχνη, να μεταφέρει στην παλέτα του, αυτή την ξεχωριστή νεκρή φύση. Ή τουλάχιστον, να επιστρατεύσω έναν φωτογράφο, να απαθανατίσει τη σύνθεση των αντικειμένων. Επειδή όμως, το όλο δημιούργημα δεν είναι δικό μου, σκέφτηκα να αναζητήσω τα ονόματα των δημιουργών. Διότι σε καμία περίπτωση, δεν θα ήθελα να κατηγορηθώ, για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Σας Ευχαριστώ και εύχομαι να είστε πάντα καλά και να διάγετε Βίον Ανθόσπαρτον.

Δέσποινα Βακάλη – Δαλιάνη

Popularity: 1%